Tres + suso = A tres y medio (CARBALLO 2013 by OEA´S)

Titulo de la pelicula:
Tres + suso = A tres y medio

Todo empezou fai cousa de un mes, cando Jory prepara os equipos para Carballo e vexo que a min me mete no equipo de 4 que ganara o ano pasado, no sitio de Angel.

«Este enganouse», pensei eu. Entonces, coma unha furia xa me pono a mandar wathsapp; » pero que fas?, sabes que esto non e o meu…que eu son mais de maraton…ritmos altos durante mais tempo…que non son explosivo…que podo explotar…que non me van os circuitos ratoneros…etc, etc, etc». Pois sabedes o que me dixo jory?:
– Entrena!
– Pero…
-Entrena!
-Pero…
-Entrena!, quedanche 25 dias…
– Vale, pero despois non quero lamentacions…
E asi o fixen; Empecei un programa de entrenamiento como Rocky Balboa; abdominales, dominadas, carreiras pola neve, saltar a corda…cuidar a alimentacion o maximo….
Bueno, a verdade e que seguin entrenando as escapadas como siempre, e comendo queixo de bama a saco, e galletas, e chocolate…e tomando as minas 2 ou tres cervezas diarias…
Venga, vamos a cousas mais serias

DIA D
Este ano fomos a carballo casi todolos oeas, salvo 5 ou 6, distribuidos en equipos de 4, 3, 2 , e individual.
Salida as 7:30, e as 8:30 xa estaba todo o chiringuito montado, xusto o lado do palco da festa. Recollemos dorsais e chips, preparamos bikes, e decidimos dar unha volta o circuito, eu( suso beis), mais uns cuantos mais, xa que ibamos ben de tempo. Xa dende o principio deime conta de que os meus tempos non iban ser moi bos, porque ainda que a segunda parte do circuito era moi rodadora, a primeira era moi ratonera, con varios tobogans, pequenas trialeras, curvas cerradisimas de la muerte…pero bueno, era o que habia.
A hora de saida acercabase, e sobre a pizarra trazamos a nosa estratexia. Decidimos facer a primeira ronda dando duas voltas cada un, e despois unha, tendo claro que o primeiro en sair seria jorge, e despois eu, taboada e oscarito.
Saida neutralizada unhas voltas polo poligono, xa a un ritmo moi alto, cada un intentando posicionarse o mellor posible. Entrada no circuito, e agora xa saida libre, co noso jory diante de todo, sin coller atasco en ningun momento, o que fixo que dera as duas voltas en menos de 22 minutos, bien, xa vamos de primeiros. Turno de carlos; fai a primeira volta en 23 minutos, e a pouco de empezala segunda, sufre un pinchazo que nos fai perder 4 minutos polo menos. Salgo eu dar esa volta e fagoa en 29 minutos, e a segunda en 24 e pico. Pregunto a jory que tal, e dime que ese pinchazo fixonos caer o terceiro posto. Sale oscarito, e fai as duas voltas en 24 minutos cada unha.
Van pasando as voltas, agora xa dando unha sola cada un de nos, remontando ata o segundo posto, pero cos primeiros cada vez mais lonxe,( sobre 6 min) e os terceiros bastante cerca.
As horas pasan, son as 6 da tarde, e as cousas siguen igual, non nos damos acercado os primeiros, o que recortaban jory e carlos, perdiamolo oscarito e eu.
O podio parecia non peligrar, xa que os terceiros estaban cada vez mais lonxe, pero queriamos massss.
O reloxio xa marcaba as 20:30, e parecia que a cousa iba cambiando a favor nosa. Estabamos facendo a volta practicamente no mesmo tempo; jory sobre os 22 m, carlos 23, oscarito 24, e eu rondando os 25 m, pero parecia que o equipo lider baixara un pouco o piston, xa que agora a sua ventaxa era de 2 minutos.
Ultima volta para min, fagoa un pouco peor e dime jory que nos meteron sobre 30 segundos mais. Oscarito na sua perde outro pouquino, as cousas volvianse a torcer.
Turno para jory, fai unha das mellores voltas do dia, e volve a reducir a diferencia a 1 minuto e pico, entregalle o testigo a taboada que sale coma un fojete a caza y captura da sua presa. A pouco mais de 1 km da meta xa o ve o lonxe, e nuns ultimos 800 metros espectaculares deixa a diferencia para a ultima volta en 8 segundos. Jory recolle e pon a pulsera mais rapido que o seu rival, e xa sale justo detras, anulando toda a ventaxa. Decir que esta volta jorge fixoa con moito oficio e picardia, xa que como o outro levaba luces e el no, deixouno tirar diante nas zonas cerradas de arboles e oscuras, e lanzando os ataques nas zonas abertas e rapidas, os cales o rival non puido responder, entrando en meta con 40 segundos de ventaxa, IMPRESIONANTE, todos ali animando. Igual que o ano pasado, unha victoria nos ultimos minutos, e contra o mismo equipo, OLEEEEEEE!
Bueno, esto e, a grandes rasgos, o que vivin eu no meu equipo
Espero os vosos comentarios para contar a vosa experiencia

UNHA APERTA

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.