UN OEA POLO MUNDO (2º CAPITULO)

ZARAGOZA-PUEBLA DE ARBPRTON-ZARAGOZA.


15:00.h e en Zaragoza, tarde libre e a uns dias da festa do pilar. Hai policias x todas partes polo da boMba esa caseira q puxeron na basilica, bueno acabo a jornada x oxe asique agarro a mmr e a rodar.
Pregunto no hotel a donde podo rodar ca bici,si a calatayu (monasterio de piedra) ou a (huesca) non sei +- son 180 km,pero como x aqui pa coller as nacionales ai qe rrecorrer x as autovias varios km,decido escoller este pueblo perdido no medio do desierto de monegros si chavalada, monegros donde se fai uns concertos de rock de unha semana as 24 h. Bueno arranco entre carrilbici e semaforos e engancho 1 trozo de 6km de autovia para coller a nacional a castellon para desviarme a este pueblo, buff non vos podedes imajinar qe peligro esto non ai qen ande x aqui vai merd…bueno saio da autovia (que se pode circular co 2 rodas) e empezo a llanear ostras que pasada llano boa carretera e nin 1 pt coche,que guai.
Foto daqi ,foto da la, jajaja e wasap co pekeno (que non sei si estudia ou qe fai) jajaja pero sempre ta aí, e con jory e con necho machiňos asi non se pode conducir jijiji bueno a verda e qe asi me entreteňo mellor gracias x aguantarme, sigo dando pedal bue vou ben pero de repente 1 seňal, estreito curvas e a 50 (como si eu fora a mais jajaj) empezo a subir, na 1 subida peqena pero a carretera si se lle pode chamar asi moi mal con moito bache empezo a baixar, aire de catalina grande e piňon pueqeno, mima esto non ai qe o aguante, xa se empezan a sentir ruidos x ai (joder pero si a mmr vai adios) bueno xa vexo o pueblo aLa baixo con sentidiňo xa que as muňecas xa empezan a dar molestias, vexo as montaňas do deserto o fondo(foto)

IMG_5497.chejada o pueblo, joder non hai nin dios e por encima hai unhas nubes que van a descargar todo o que teňen.
Marcho cagangoleches xa qe a auga ben detras de min,f alando de agua o pueblo este tiňa 1 fonte seca pero seca, ala sin agua de volta, aunque creo que me iba caer unha pouca pero de arriba, tiro pa zaragoza de volta nin dios x a carretera, quito foto dun santo nuha columna no medio do monte(foto) IMG_5476que non sei quen é, asique os qe teňan mais cultura si saben quen é, eu ni dea jajaja, sigo xa qe a auga ben detras, chegada a zaragoza aire de autovia buff e a sacar foto no pilar,esta vez escollin a duas de 40,jaajaja para quitar a foto no pilar. IMG_5506
Asi caeron 90km e outra aventura mais, hoxe tou en Barcelona acabo tarde e fun correr 6km pa estirar as pernas maňan gran tirada pa casa chegarei as 02 da maňan pero con moita moita ganas para poder ir o domingo cos OEAS a Muxia, Vemonos o domingo rapaces. UN SALUDO.

UN OEA POLO MUNDO

Bueno familia  ai vai a  cronica dun OEA in solitario por Espaňa.

Pamplona-Roncesvalles-Pamplona,viva o S.Fermín

dia30,descanso de traballo en Pamplona,toca despertador as 8:30 e arriba 1 Bo desayuno con 2 ciclistas qe iban facendo o camiňo, polas alforjas que levaban, fijome que miraban moito po mailló e viase nos labios q qerian decir os esfola arrós e qe carrallo sera eso, jjajaja hai qe roelo mola a dios amigos. Despois da charla ca de recepcion,si chove,si non chove, ala saljo eu casi as 11:00 da maňan, trafico a dios si x aqui, si x ali, engancho a carretera a roncesvalles e empezo a rodar, ostia os acoples estes van de ptm. Xa tou quente pero prefiero gardar un pouco qe me qeda 1 puertaco de carajo paso o pueblo de burlada-villava donde e un famoso corredor MIGUEL INDURAIN, haber si mo encontro x ai jajaja, dandolle un ritmo suavecito como diria panchi, empeza a soar o tlf ata tres veces e nesto pasame 1 SIDI, si soa a rock pero nó chamolle asi xq levaba toda roupa da marca, colgei o tlfno pejeime a roda (ANDRES) e paseille, e o tipico saludo holaaaa, jaaa proximo cruce eu dereita el izq. Empezo a subir piňons e cando non qUedan mais empeza a patinar a cadea, dios, para, regula aqui ali, claro, piňons novos e cadea usada e normal, bueno despois de tensar un pouco o cable e regular sigo subindo. Ahora vai ben e 1 parada alto de erroimageengancho o do chiringito si me quita a foto e dime si e gratis,jajajaja eló meo, despois de falar un pouco cun peregrino e có do chiringito qe si baixadas qe si subidas sigo pa roncesvalles qe me qedan 2 puerticos qe subir.
Chegada a roncevalles fai un dia bo ata saleu o sol, sudando x todos os lados era o unico ciclista, ata o alto de erro ainda vin algun pero pa diante nada,foto (CON PROPAGANDA) imagejajaja e tiro po ultimo puerto o de IBAŇETA, cunha fame qe nin dios e por encima un olor a comida.
Chegada a Ibaňeta eu e 1 pelegrino e ai acordeime de Jory e o seu Ingles,jajajaj please foto óh jajaja,e cajando leches pa baixo a comer que xa empezaba a refrescar,vou pa comer e como me conocen ali (e qe solo ai un alberge e un hotel) xa empezan e ti qe fas,tas tolo,O QE NON TE MATA FAITE MAIS FORTE,ala pon de comer esparragos e pa liala traeme solomillo.
Despois desto regreso a pamplona,solo qedan dous puertucos qe subir o resto e baixar,130km,non e moito pero ai queda, e o sentimento x facer o camiňo e unica,como dixeron os compaňeiros jory e carlos.
Espero que vos guste a cronica e si metin a pata en algo perdoade.

UN SALUDO.

image

INICIO TEMPADA OEA 2013-2014

IMG_6976-SMILE

29-9-2013

E por fin chegou o día no que o CLUB CICLISTA OS ESFOLA ARRÓS volveron á praza das Tetas en Bertamiráns para rodar polo monte. Logo da foto oficial do día anterior coas novas equipacións (GRACIAS A CASA ABELLERIA -DISPREX – AMERICANS PIZZERÍA – TINO PELUQUEROS – PELUQUERÍA MANUEL – TESEL – PAZ ABOGADOS – ÓPTICA ZAERA) o domingo presentábase nubladillo con posibilidade de chuvia pero alí estábamos un feixe de OEA´S, algún ULTREIA con Simal á cabeza e algún compañeiro máis que decidiu sair con nós a disfrutar dun domingo en compañía de xente que lle gusta disfrutar do monte sen prisas. Uns 20 en total.

Feitas as presentacións tocaba arrancar e o destino estaba claro, ahora que como chegar….xa era outra cousa. Voltas por aquí e por ala. Ás primeiras de cambio Panchito xa tivo que abandonar, o nucleo volveu a darlle problemas e a súa cara era de poucos amigos…sobre todo con un de Santiago que sei eu jajajja pero bueno cousas do oficio. A mañán ameazaba chuvia pero estaba respetando, e así co jiji jaja fomos subindo cara o Bosque Animado e logo cara Ventosa e por detrás do campo de futbol do Covas onde David (O físico) tivo un pequeno problema coa cuberta que rápido solventou. Neste compas da saída apareceu Raul, veterano biker da zona que se nos uniu, logo de baixar de Santiago cara a casa ó ver que non había ningún Ultreia no seu punto de saída habitual. Agora xa era Juan o que nos levaba por unha corredoiras moi chulas que iban cara a base do San Marcos co cal o que nos tocaba subir estaba claro. Ascensión onde xa se empezaba a ver a lengua fora a algún pero pedal a pedal chegamos ó alto do Liñaredo para alí desfrutar das vis…, da niebla mais ben jeje.

PERFIL OEA 29-9-2013

O parón estival notouse en algún pero bueno o que mais e o que menos foi tirando e con boa cara jeje. Cada un iba desfrutando á súa maneira e penso que os que viñeron con nós foron moi ben tratados esperando que volvan e nós alá. jeje (Si Simal, intentaremos ir ata esa zona vosa jejje)

As baixadas a algún atragantábaselle pero as subidas….mimah como iban os Master 50-60 polo monte arriba jaja na llama. Pero esa llama rápido de apagou cando David (O Físico) volveu ter un percance coa roda que coa maña Joyerística rápido se arranxou (15 minutos alí a chuvia….) A partir de aquí os cadáveres, perdon ajajajja a xente que tiña prisa, xa empezou a marchar e a idea de subir ó Mercuto cambiámola pola idea de baixar cara Villestro cara a casa do MEIJO (hechicero para los de la Coruña) e pim pam e entre risas chegamos á baixada estrella da xornada que nunca defrauda, a baixada de ALDEA NOVA. Qué autentica chulada….

Pouco a pouco a fame iba aparecendo e decidimos tirar cara a gasolinera para lavar bikes e tomarlle as tapitas que moi gustosamente nos ofrece Manolo para repoñer algo as forzas 😉

E pouco máis, a verdade e que foi un gustazo de saída coa xente que veu. Os novos espero que o pasárades ben e que volvades (comentadelle ahí), os Ultreia Simal, Dipri?? e Raul, como di Simal, “case” sodes OEA´S, faltavos a sanGre ejejjejejej 😉 e os vellos roqueros, todos os OEA´S que hoxe nos xuntamos, qué decir, que cada vez son risas e risas e pasámolo de pm. ÁNGEL o da for, non me olvido de ti ehh, volve cando queiras, eres moi ben recibido.

Un saúdo a tod@s

JPérez (CICLOindoorforLIFE) PD: dalle un toque pro no? jajajjaja

Tres + suso = A tres y medio (CARBALLO 2013 by OEA´S)

Titulo de la pelicula:
Tres + suso = A tres y medio

Todo empezou fai cousa de un mes, cando Jory prepara os equipos para Carballo e vexo que a min me mete no equipo de 4 que ganara o ano pasado, no sitio de Angel.

“Este enganouse”, pensei eu. Entonces, coma unha furia xa me pono a mandar wathsapp; ” pero que fas?, sabes que esto non e o meu…que eu son mais de maraton…ritmos altos durante mais tempo…que non son explosivo…que podo explotar…que non me van os circuitos ratoneros…etc, etc, etc”. Pois sabedes o que me dixo jory?:
– Entrena!
– Pero…
-Entrena!
-Pero…
-Entrena!, quedanche 25 dias…
– Vale, pero despois non quero lamentacions…
E asi o fixen; Empecei un programa de entrenamiento como Rocky Balboa; abdominales, dominadas, carreiras pola neve, saltar a corda…cuidar a alimentacion o maximo….
Bueno, a verdade e que seguin entrenando as escapadas como siempre, e comendo queixo de bama a saco, e galletas, e chocolate…e tomando as minas 2 ou tres cervezas diarias…
Venga, vamos a cousas mais serias

DIA D
Este ano fomos a carballo casi todolos oeas, salvo 5 ou 6, distribuidos en equipos de 4, 3, 2 , e individual.
Salida as 7:30, e as 8:30 xa estaba todo o chiringuito montado, xusto o lado do palco da festa. Recollemos dorsais e chips, preparamos bikes, e decidimos dar unha volta o circuito, eu( suso beis), mais uns cuantos mais, xa que ibamos ben de tempo. Xa dende o principio deime conta de que os meus tempos non iban ser moi bos, porque ainda que a segunda parte do circuito era moi rodadora, a primeira era moi ratonera, con varios tobogans, pequenas trialeras, curvas cerradisimas de la muerte…pero bueno, era o que habia.
A hora de saida acercabase, e sobre a pizarra trazamos a nosa estratexia. Decidimos facer a primeira ronda dando duas voltas cada un, e despois unha, tendo claro que o primeiro en sair seria jorge, e despois eu, taboada e oscarito.
Saida neutralizada unhas voltas polo poligono, xa a un ritmo moi alto, cada un intentando posicionarse o mellor posible. Entrada no circuito, e agora xa saida libre, co noso jory diante de todo, sin coller atasco en ningun momento, o que fixo que dera as duas voltas en menos de 22 minutos, bien, xa vamos de primeiros. Turno de carlos; fai a primeira volta en 23 minutos, e a pouco de empezala segunda, sufre un pinchazo que nos fai perder 4 minutos polo menos. Salgo eu dar esa volta e fagoa en 29 minutos, e a segunda en 24 e pico. Pregunto a jory que tal, e dime que ese pinchazo fixonos caer o terceiro posto. Sale oscarito, e fai as duas voltas en 24 minutos cada unha.
Van pasando as voltas, agora xa dando unha sola cada un de nos, remontando ata o segundo posto, pero cos primeiros cada vez mais lonxe,( sobre 6 min) e os terceiros bastante cerca.
As horas pasan, son as 6 da tarde, e as cousas siguen igual, non nos damos acercado os primeiros, o que recortaban jory e carlos, perdiamolo oscarito e eu.
O podio parecia non peligrar, xa que os terceiros estaban cada vez mais lonxe, pero queriamos massss.
O reloxio xa marcaba as 20:30, e parecia que a cousa iba cambiando a favor nosa. Estabamos facendo a volta practicamente no mesmo tempo; jory sobre os 22 m, carlos 23, oscarito 24, e eu rondando os 25 m, pero parecia que o equipo lider baixara un pouco o piston, xa que agora a sua ventaxa era de 2 minutos.
Ultima volta para min, fagoa un pouco peor e dime jory que nos meteron sobre 30 segundos mais. Oscarito na sua perde outro pouquino, as cousas volvianse a torcer.
Turno para jory, fai unha das mellores voltas do dia, e volve a reducir a diferencia a 1 minuto e pico, entregalle o testigo a taboada que sale coma un fojete a caza y captura da sua presa. A pouco mais de 1 km da meta xa o ve o lonxe, e nuns ultimos 800 metros espectaculares deixa a diferencia para a ultima volta en 8 segundos. Jory recolle e pon a pulsera mais rapido que o seu rival, e xa sale justo detras, anulando toda a ventaxa. Decir que esta volta jorge fixoa con moito oficio e picardia, xa que como o outro levaba luces e el no, deixouno tirar diante nas zonas cerradas de arboles e oscuras, e lanzando os ataques nas zonas abertas e rapidas, os cales o rival non puido responder, entrando en meta con 40 segundos de ventaxa, IMPRESIONANTE, todos ali animando. Igual que o ano pasado, unha victoria nos ultimos minutos, e contra o mismo equipo, OLEEEEEEE!
Bueno, esto e, a grandes rasgos, o que vivin eu no meu equipo
Espero os vosos comentarios para contar a vosa experiencia

UNHA APERTA

IV CRITERIUM OEA!!!

IV Criterium OEA

Domingo 23 de Xuño, día D, o corpo xa o pedía, aplazado polo mal tempo e por motivos varios, chegaba a cuarta edicion do Criterium OEA. Proba tamén das clasicas OEA (voume ter que facer redactor xefe oficial das clásicas OEA) que transcorre no monte San Marcos. Alá nos xuntamos nas tetas (non sen atraso) a saber, Familia Taboada (Sr. E Jr.), Carlos, Andrés, Ito, Joyero, Oscarito, Panchito y su panchifurgo, Jory, Avogacía SL, Pato, David (amigo de avogado xefe de non sei qué), Sergi GTI, Suso “Supersmile” Beis maís o que escribe, Pekeno.

Arrancamos logo para o circuíto sempre enganoso do alto do San Marcos, ritmo imposto por Pepe e por min, suavesito para entrar en calor. A todo esto o día bastante bó se non fora porque a alguén se lle olvidou pechalo portar e sopraba o Nordés que doía nos osos. Chegamos arriba e armamos campamento, e comeza a discusión anual sobre como se organiza a salida, e coma sempre, jaleo. Uns que todos xuntos xa, outros que quentamos e xa facemos salida lanzada…un lío. Ao final decidiuse que se daban 2 voltas a un ritmo floxo imposto polo Secre, Jory, e xa ao acabar a segunda cada un ao que dera. Así “se fixo”, porque Pepe e avogacía toda non se enteraron da salida, Oscarito estaba durmindo na fugo de Panchito (ver foto) outros non se enteraron de que había que ir xuntos…CANTEIRA! Pero a cousa foi que todo saiu ben. Co paso dos eliminados do primeiro, comezaban a facerse grupos, Jory e Taboada Jr. en cabeza, Harry e Andrés detrás, seguidos de Carlos, Panchito,Joyero. Ito e Pato, e o resto como o escombro…As voltas foronse sucedendo, Jory xa dobrara a todo dios, Taboada despois foi ao seu ritmo, e Harry logrou despegar a Andrés de roda.

Ao final o Podium quedou completado por 1º Jory, 2º Taboada Jr. e 3º Suso. A todo esto eu fixen de xuíz e dou fé de que algún estaba máis vermello co propio maillot! Despóis dunha freca bebida, marchamos (facía un frio de cara…por culpa do vento) ata a de Juan que nos preparara unhas torillacas con guarnición de churrasco e criollo!!!! Notábase que era o día de San Xoán, e todo esto con cervexiña e Pepsi, e cando hai cervexa, aparece Kiko jajaja. E xa se sabe, OEA+comida+bebida+ferramenta+cans de Juan= RISAS. A poñerllo o meu casco aos cans de Juan, Panchito fixo un remix do Played a live, repertorio de radio….vaia risas!!! O caso era pasalo ben, en familia que sempre se agradece moito! Logo desto cada jaliña po seu curral, eso si, cos míticos ataques ata Bertamirans. Nada mas, un abrazoooo!!!!!

P.D. Perdoade a tardanza, espero que vos guste! Muack!

Pekeno

Pronto FOTOS

II RUTA BTT O PINO

AVE
PERFIL MARCHA DO PINO
Este e o titulo mais apropiado para esta cronica, xa que a velocidad media que sacamos nos 43 kms que tina esta ruta foi alta.
Este pasado Domingo asistimos a marcha do pino 9 OEA’S: Jory, Andres, Carlos, Ito, Juan, Manuel, Panchito, Pato, e Suso de Beis, que soy yo.
IMG_4506
Sairon todos de Bertamirans as 9 en punto( excepto eu, claro) e as 9 e vinte tabamos aparcando na praza do concello, preparamos bicis, recollemos dorsais, chip, agasallo, e tiramos para a saida, xa que era as 10. Por ali moita xente conecida, sobre todo montaevais, que son unha chispa deles…
Decia o reglamento: ” Marcha cicloturista NO competitiva”… y una mierda! Cando hai chip…
Salida +ou- puntual, cos montaevai diante para dar unha pequena volta a Arca e xusto por detras deles todolos OEA’S!!. Buaa yo flipe neno!Estara cambiando a filosofia oea de salir detras nas marchas?? Ojala que si!
Bueno, agora si salimos e lumeeee!, todalas fieras diante xa a tope; juan leis, jory, carballeiro e outro mais, e xusto detras eu botando as alejrias fora polo llano. Asi e que cando empezou a subida o aeropuerto, dixenme eu; Pero a donde vas susino, que xa vas fora de punto, e vas jripar!!, asi que a partir de ahi xa fun o meu ritmo, casi sempre co amigo Rouco do montaevai, que anda + ou – coma min.
Decir que a ruta en xeral e moi rodadora, excepto a parte mais dura da subida o picon que esta moi rota e a maioria hai que facela a pe. As baixadas son divertidas e pouco peligrosas,salvo unha que estaba un pouco rota, e habia unha tuberia destas negras descubertas, e o amigo jory, que baixaba coma unha insolacion, pillouna ca roda de diante, e plum!, vaia ostiazo que se comeu!( espero que xa este recuperado)
IMG_4508
Ainda que habia bastante pista parcelaria e asfalto, non faltaron os caminos cos seus carballos, e algunha corredoira das de antes. A min gustoume moito.
Como sempre, eu salin a dalo todo e fixena a tope, pero constame que o resto dos oea’s tamen o deron todo, xa que me parece que non cruzaron palabra en toda a ruta.
O final jory fixo 2°, eu 6°, e o resto tamen ahi diante, xa que todolos oeas, entramos entre os 25 primeiros, menos manuel, que rompeulle a patilla do cambio e non puido acabar, mala sorte…
Sin mas, me despido
UNHA APERTA
Nota: CHIP SIEMPRE!!!!
Outra nota: Eu non queria facer esta cronica, pero unha mensaxe privada dun peso pesado do club, fixome cambiar de idea..
Ainda me temblan as pernas…

8a RUTA BTT FERROL

image

ola corcería, unha semana mais imos contar alguha cousiña do que sucedeu no mundo OEA. Por unha banda tivemos unha reunión de socios onde se aprobou a nova xunta directiva e os seus sueldos jeje, por outro houbo unha representacion que saleu en carretera cara Santa Comba a facer kilometros e a prepararse para Carballo 2013 12 horas (imps a ir a por todas!!) e por ultimo, o que escribe, don Jorge Perez, foi en solitario ata Ferrol a visitar a un bo amigo e de paso a facer a ruta que organizaba por octavo ano os compañeiros do C.C. Ferrol.

o dia amencia nubrado e cunha chuvia miuda que non axudaba nada a levantar o animo e despertar….A saída era as 9 da maña, asique habia que madrugar para poder chegar a tempo.

image

Eran as 9 en punto e a caravana ciclista arranca do pavillon da Malata para completar os 48 km do recorrido da ruta. Recorrido duro e rompepernas.

Como a miña idea era entrenar para as seguintes probas que se acercan, decido salir contra diante, xa que ali o ritmo seria mais alto e permitiríame rodar mais comodo e sen atrancos. E asi foi, xa os primeiros kilometros foron de subida continua e fixose un grupo duns 7-8 ciclistas que marcaron un ritmo fuerte e o grupo xa se estirou bastante. Conforme os kms iban pasando o terreo volvíase mais e mais tecnico nas subidas. Estaban moi rotas e cheas de pedras grandes sueltas que facian apretar o collon para darlle seguido a roda ós tres que levaba diante, Alberto e Fermin (que traballaban para a marca Giant) e outro compañeiro dos Pulpeiros Btt de Mugardos que levaban os tres 29 e dios como me costaba seguilos nalgunhas partes do recorrido. Como pequeno apuntamento decir que GIANT ten monopolizada a comarca de Ferrolterra jajaja Qué cantidade de Giant habia alí, de todolos modelos e precios….

O ritmo era alto e na metade da ruta non sei como a cadea nunha zona de pedras en baixada saleume da pata do cambio donde van as poleas. Tiven que parar e perder 3 min poñendoa de novo con coidado de non romper nada e cando vou arrancar vexome solo. A ruta a todo esto preciosa, todo por zonas cerradiñas, sendeiros e por acantilados que uns les nos levaban cara a lagoa de Doniños.

Como apuntamento tamen decir que a ruta non me gustou nada como estaba marcada en alguns sitios. Cando fun solo temin perderme mais dunha vez sobre todo pola zona de Doniños. Xa sei que se intue por donde e pero a xente de fora non ten porque sabelo e simplemente unha cinta ou unha marca de pinturan que confirme que imos ben sempre axuda a estar seguro 😉

Cando pensaba que non iba a coller os que iban diante vexoos o fondo e motivome para darlle alcance, costoume pero conseguino e xa ata ameta con eles. Logo da ultima sibida, que era tecnica e larga viña unha baixada por un sendeiro chulisimo e facendoo detras de dous grandes bikers sempre a desfrutas moito mais. As trilladas nas pedras foron habituales e o compañeiro dos pulpeiros sufreu unha. O final completamos os 47 kms en menos de tres horas e se quixeramos apretar un pouco mais penso que o faciamos en 2horas e media xa que a segunda parte foi a un ritmo rapido pero tranquilocho.

o bo de chegar de primeiro e que tes duchas para ti solo e o lavado de bicicletas perfectamente preparado para ti jejje.

en general ruta moi moi chula pero que no tema do marcado non me gustou moito, gracias a ir con Fermin e compañia senon perdiame fijo indo diante. Avituallamientos perfectos 😉 amabilidade como sempre excelente, recorrido increible, para repetir, e xente nos cruces…….ejem igual non lle dabamos tempo a chegar. Recomendable cen por cen e ali estarei para o ano si podo e tamen quedar a comer jejej

Porque a comida xa ma ofreceu o meu compañeiro Popi na sua casa e fixome de guia polas praias za zona de Covas (ponzos, san jorge, etc) e polo cabo Prior. Vaia comilona lle manguei mimahh jajaja TODO MOI RICO

Pd: xa subirei algunhas fotos do recorrido.

un saudo

Jory

 

FIN DE SEMANA COMPLETA¡

Logo de planificar toda a semana para estas probas, a fin de semana pasada acudía a varias citas.

SÁBADO 1-6-13 // I KDD BTT OS ANDADIOS

perfil andadios

Aquí ó ladiño da casa, mais concretamente en Villestro City, un novo grupo de amigos practicantes da bicicleta de montaña organizaron a súa primeira ruta. Foron 35 km e vaia 35 km¡¡

A este cita acude Panchito (o noso particular Andadios ) e o que escribe. 100 persoas e a idea na miña cabeza de non quentarme, xa que pola tarde había unha nova cita, esta vez en Cambre, no Open Galego de BTT.

Recollida de dorsais, esperar a que chegaran todos e a golpe de bombas arrancamos. Diante de todo, como se nota que non estaba o grueso do pelotón OEA. ruteamos polas pistas da capital para alargar o pelotón e logo de saúdos á xente dos balcóns xa nos metemos no monte de cheo. Miña nai o que ahí limparon estos homiños…Camiños, pistas, trialeras…todo moi traballado si señor. Xa de primeiras méten a baixada de Aldea Nova e….bueno…..outra cousa no pero esa baixada seina de memoria, que ata á moto lle adianto. jeje Xa estou de primeiro e Panchito quedou algo atrás (xa comentará algo da súa experiencia) A partir de aquí a ruta iba a ser en parella, co fillo de Carballeiro, o da tienda de moto/bicis de Santiago. Entre os dous fomos marcando un ritmo bastante alto en todo momento e disfrutando a partes iguais. Cruces a maioría ben controlados e os camiños espectaculares. Trialeras ratoneras, subidas técnicas, baixadas rápidas…de todo. Era un continuo sube baixa, así ata o avituallamiento onde a cousa xa se suavizaba un pouco e xa era algo mais liviano pero co que traias detrás…. Sinceramente….non sei con que parte me quedo, se a primeira ou a última….Penso que ca segunda parte que era mais rápida e para rodar e darlle caña ó pedal prestábase e algun dos camiños xa os coñecía.

Cheguei á meta e a verdade que agradecido polo trato de todos os que alí estaban. O recorrido acabeino en menos de 2 horas e podo decir que ó final si que me quentei… e que a situación requeríao e volverei repetir a ruta a ver se baixo de tempo. jeje (Haberá probas gráficas).

Xa na meta duchita e a estirar e descansar para a tarde. Panchito andadios chegou de 6 e olle, moi ben de pernas. Él na súa casa cumpliu, alí en Villestro é como o rei, e todos o ían saludar -“e ti tamen por aqui paquiño?” jajaja que risas.

Pinchiños do final moi saborosos amenizados pola charanga (era o día da romeria do deporte) e para os bebeadios tamen habia cerveza que segun fuentes oficiais non chegou a nada.

981688_145555238963812_2065095927_o

En definitiva ruta moi moi recomendable e traballada que cumple co básico en canto a organización de eventos. Pola miña parte podo decirvos que acabei moi contento e foi un gran entreno.

SÁBADO 1-6-13 // XC CAMBRE OPEN GALEGO BTT XC

A eso da unha da tarde arranco para Cambre. As pernas non as notaba moi cansadas pero sabía que o meu nivel non iba estar ó 100%…aínda así alá vou.

Pola autopista a calor que facía e a bourada da mañan fan que se me faga unha viaxe pesada e estaba desexando chegar. ÁS 2 e pouco chegaba e póñome a preparar todo que coua axuda de Fátima (presidenta do C.C. Costa Vella) faise mais sinxelo. Monto bici e a facer a volta de quecemento.

Circuito moi sube baixa de 5km de corda ó que debemos dar 6 voltas. Visualizo varias zonas técnicas e realmente son algo complicadillas e necesitarían algo de entreno pero agora non hai tempo para eso. Para o que si hai tempo e para ir dándome de conta da dor de cabeza que me estaba entrando, e era moi raro xa que NUNCA me doe a cabeza…O mosquei era importante e non entendía o porqué. Sigo pedaleando e en cada repeito a cabeza lateame coma se tivera o corazón nela…Comezo a darlle voltas e pensar se tomara algo… ou non sei…. E nada, a dor non cesaba. Chegado á meta decido non tomar saída. Penso que é a decisión mais acertada xa que o meu corpo dábame señais para iso.

Xa coa bicicleta no coche acompaño a Fátima e imos ver a carreiras. É a primeira vez que vexo unha sen participar e a verdade…qué diferencia e qué envidia velos correr. Pero sufrese tamén bastante eh…. Foi moi espectacular ver a algúns dos participantes pero espero que para a próxima eu poida participar.

Ó acabar arranco para a casa e xa pensando en si ó día seguinte iría á Transgalaica a Paraños…

DOMINGO 2-6-13 // 3ª TRANSGALAICA PARAÑOS

perfil paraños

Pois si, ó final tamén o domingo tiven ganas de pedalear e alá me fun ata Paraños, un pouco mais adiante de Ponteareas, para disputar a última proba do circuito Galego de Maratón.

Día moi moi soleado e de calor e o meu corpo con ganas de facelo ben e demostrarme a miña progresión nesto do ciclismo amateur. Nesta última proba decidíase o liderato para o cal o millor posicionado era Brandan, que este ano esta a facer unha gran campaña co Corbelo. Como tiven que inscribirme no día, xa que non sabía se podía ir ou no, tiven que sair dos últimos e con 100 ciclistas por diante miña, o que sría un pequeno atranco xa de principio…E así foi, ruteo polas pistas e ala…ós 2 km un senseiro estreito. Non entendo como poden poñer algo así na saída dunha proba de maratón que saben que vai haber un apelotonamiento…e ainda por encima por culpa de un tipiño que baixou un pequeno baden e se parou no medio alí levei a miña caída que me provocaría ó longo da semana unha boa contractura no vasto externo que a miña masaxista se encargou de traballar (gracias Lucía ;)) Dito esto a carreira erasn 2 voltas a un circuito de 28 km mais ou menos. Subida de 15 km con algo de todo e baixada de outros 15 cun descanso no medio para facer unha subida de 3 km aprox. Vamos que era duro¡ 1000 m por volta. A primeira volta marquei un ritmo que rondaba o 78% da miña FCr e non superaría o 85%  (cousa de umbrales que non vou ahora detallar) e que farían que puidera ir moi rápido sen darme conta e adiantando sempre xente. Un dato para min alentador e que durante a carreira non me adiantou ningún participante e iso sempre motiva en carreira. Na primeira volta xa recuperara 60 postos e rodaba de 40 na xeral. Sabbía que a segunda volta non seria tan rápida pero ainda así intentei manterme nos meus límites e facer a miña carreira sen NUNCA mirar atrás porque iso o único que fai e desesperarte. Pouco a pouco iba pasando a algúns ciclistas que me marcaban un pouco o ritmo e logo pasaba para eu seguir tirando. Que boas sensacions tiña….Na última baixada adianto ós ultimos e logro chegar a meta de 28 na xeral e 3º na miña categoría ELITE. Sen dúbida un premio ó esforzo que supon o sair a entrenar moitas veces solo, con chuvia aire etc e que moita xente non entende. Esta tempada está sendo de coller experiencia na categoría e para a próxima intentaremos seguir ahí, e dando algo mais de guerra si se pode. O motor responde.

IMG_0259 Transgalaica Paraños

E isto foi todo, espero que nun futuro mais OEA´S me acompañen….que viaxar tan solo por toda Galicia….Ten o seu encanto pero xuntos faise mais levaderio. Esta fin de semana toca Ruta en Ferrol. Alá estarei.

Un saúdo a todos/as

Jorge (JORY OEA)

I Memorandum SusoBeis: Castrofeito

Sinto que teña que ser viernes cando fago a crónica/deberes do pasado venres pero e que os OEA andamos a tope con moitas historias… e entrenando na sombra… jejejeje Así de paso xa me volven á cabeza algún que outro tramo que tiña borroso.

Alí estivemos, por terras de Suso e Pelucas, o pasado domingo apretando as perniñas en bici de estrada. Como sempre, todo un placer ser recibido nun asfalto tan bo e cunha hospitalidade tan grande como a ofertada pola casa de Suso Beige. Desplazámonos en coche (en demasiados…) ata alí Jory, Andrés, Carlos, Necho, Pato, Ito, Juan, Angel, Suso Beis, Pelucas e Oscurito que escribe.

Antes deso, salientar que a miña Specialized Tarmac Sub-7kg sufriu unha caída do remolque OEA en plena autopista. Creo que mitade da culpa foi miña, por non apretalo ben e o resto divídese entre o ingeniero mais o fabricante… jajajaja Por sorte estaba alí o collar do can de Jory para dar conta de que non acabara de caer de todo.

Capítulo I, Versículo XII según San Joyero: “Polos fritidos le llamaban”

Desde o km 0,5 algún saiu envenenado de máis e con ganas de endurecer desde o comezo da ruta… Jory e Joyas que se poñen a tirar en frío e algún motor dos de atrás que comeza a dar síntomas de bloqueo… os diesel son os que máis sufren. E por esto que me atrevo a calificar como o record de ver polos fritos dunha salida OEA: 15 minutos. O terreno invitaba a zoscarlle ó pedal e eso provocou máis de un recalentón, que derivou en amago de dar volta ós 5 kms… Pero somos OEAS e hai que turrar ata o final!

Capítulo II, Versículo XX según San Joyero: “Hay que apretar o collón, almendraos”

Pois esa foi a tónica ata Melide… 60kms a todo meter e con aire de cara, que se iba repelendo a base de relevos… moi daquela maneira… jejeje fixemos boa media e poidémonos permitir o lujo de parar a tomar churros e a consumición con moita calma en Melide, que si ben coñecía esas terras polo seu ambientaco nocturno, o diurno non defraudou… eso si, tes que ter máis de 70 anos para sentirte integrado jajaja

Aquí o Joyero protagonizaría a única avería da mañan pinchando xusto antes de parar a tomar o piscolabis (o tipo ata é profesional para eso) e baixo a atenta mirada do xefe de obra:

image

Capítulo III, Versículo XXVI Según San Joyero: “Suputamadre qué repeitada!!”

Nada que engadir que non resalte o título deste capítulo… repeitada e máis repeitada… e ainda porriba, cada vez que decaía o ritmo, alguén se encargaba de envenenar ó pelotón… Mención especial para Necho, que de ser piloto de F1, non iba a ganar para sancións por conducción temeraria en competición… jajajaj eso si, turrou bastante do pelotón nos km’s finales; está como unha moto.

Por detrás Jory tamén tirando, Joyitas facendo de ONG e recollendo cadáveres, Pelucas sufrindo pese a estar no seu territorio, Harry de putilla jardando, Andrés sobrevivindo sen dar un relevo, Ito… bueno, veu con nós, Carlitos tamén me consta que lle chegou, Juan aguantou como un campeón na sua vuelta a los ruedos, Pato como sempre un superviviente e eu… por alí andiben tamen, jodido como o que máis.

Capítulo IV , Versículo LVX según San Joyero: “Facer a goma + levarte co gancho = látigo asegurado”

Que ven a dicir que na última subida que coñecíamos todos da Crono de Suso, puxemos sobre a mesa o pouco que quedaba de pernas, xa con 100km’s faise dura. Por eso tensei desde o primeiro atendendo a todos os consellos e argucias que fun aprendendo nestos anos do catedrático da carretera (Angel Porto). Suso e Jory responderon… subida fuerte que se levaría Jory ó sprint por diante de Suso mais miña.

Tras este recalentón acabamos con media de 31, o traballo ben feito, birras cortesía de suso and family e ás 2 e pouco xa estábamos na casa, todo un lujo un día diferente en carretera por esas pistas tan boas que teñen por Arzúa etc. Volveremos!!

Datos técnicos:rutasuso

 

Un abrazo! Oscarito!