Cronica ll duatlon popular Concello de Riveira

Despois dunha semana de tensas conversas por guasat, nas que o lanzamiento de cuchillos por parte do meu ” colega” Oscarito hacia min ( Suso Beis), eran continuas( “voute papar….non vou deixar de ti nin o pelexo…cando che pase diante vouche cuspir…debesme unha verveza que ainda non me pagaches, etc),chegaban as nove e cuarto do domingo 19 de outubro, hora na que quedara de recoller o elemento este para ir a Riveira para participar no ll duatlon popular que ali se celebraba. Colocamos bicis e bolsos no coche, e ala imos. A viaxe moi amena, conto vai, conto ven, musikita guapa, Oscar cantandome todolos radares habidos e por haber, e cando nos demos conta xa estabamos aparcando.Recollemos dorsais e chip e imos cambiarnos para quentar un pouco, xa que a saida era as 11, e ainda que tinhamos tempo, non queriamos andar apurados e sair frios.
A proba constaba de 4.200 metros de carreira a pe, 20800 metros en bici e 2100 metros correndo outra vez.
Pasaba un pouco das 11 cando nos avisan que nos coloquemos detras do arco, que van dar a saida, e ala imos os cento e pico que eramos, dispostos a botalas alejrias fora. Nos colocamonos casi o final. Ali habia de todo, alguns ” pros”, bastantes ” contras”, moita “trapallada”, e oscarito mais eu.
Dan o pistoletazo, e saimos todos como se viramolo demo, eu xa co corazon na boca, e oscarito creo que xa o botara fora e levabao na man, vaia ritmo senhores, a 3:30!!. Vou collendo o meu ritmo, e vexo que oscarito se vai quedando algo. ” Ah pajaro, ya eres mio”, pensaba eu…
Completamos as duas voltas a un circuito moi entretenido de 2100 metros, a un ritmo de 4 min/ km, chegamos o box para coller a bici, e vexo que oscar ainda lle faltan 50 metros pa chegar. Fago a transicion ca minha rapidez habitual, e dicir, dando verjuenza,  collo a bici, e vexo o carallo este xa ala adiante. Salgo coma unha autentica insolacion, e antes de que pasara 1 km, pilleino.
O sector de bici, que eran 4 voltas a un circuito de 5 kms, con dous repeitazos potentes, fixemolo sempre xuntos, a relevos, a un ritmo moi bo,( coma os pros, casi), e sempre con unha sanguijuela pegada a nos, destas que van sempre ahi a roda, e que nunca da un relevo, pero que a minima oportunidade fai por escapar. Que asco de tio!, a min comiame o demo….( menos mal que namais empezar a correr xa o papamos, senon eu ainda habia de ter pesadelos con el…)
Chegamos a ultima transicion, o oscarito xa quitando as zapatillas en marcha, e eu, como non o sei facer, pois hostias en vinajreta, con todo posto…Boto a correr, e o pollo xa me saca uns 200 metros de ventaxa.” Pois ainda me has papar…” pensaba yo. Non me venho abaixo, subo o ritmo todo o que podo, pero sin pasarme,( xa que ainda quedaban 2 kms) e antes de que pasara 1 km xa o pillara. Cando faltaban 500 metros para meta, acordamos non disputar a victoria, e entramos os dous xuntos na meta collidos da man, mariconada xa tipica nosa…
O final, 1h 10m, que tendo en conta que os pros lles levou unha hora, pois non esta nada mal
Para rematar, abituallamiento de frutas varias, aquarios, cervecita a rodar, unha camiseta moi chula, un par de fotos, e pa unha terracita tomarlle a ultima cervecita, contando as nosas batallitas no aptas para menores de dieciocho…eh oscarito!
Resumindo, foi unha manan de 10: a organizacion, a proba en si, a temperatura, a companhia, todo!!!
Nada mais
UNHA APERTA
Espero que vos guste, xa que estou perdendo de dormir por facer esto, e polo menos….
admin

JORY: jajaja ainda me rin lendo a cronica Suso. Xa me imagino a túa cara sempre que tiñas que facer unha transicion jeje tes que entrenar esa parte ehh que non pode ser. Un pique sano e o que tendes vos

ABRAZOOO

David GC

Noraboa pola crónica e polo tempo da carrera, xa sabedes que para min sodes pros en todo o que facedes.

Ainda rin un poco con ela.

As transicions na miña vida as fixen pero como todo é entreno.

Moi boa crónica e ata a próxima.

davidgc (OEA)

Ptd: o parentese no de oea e moi importante. Non vos olvidedes del chavales … Jajaja….

pepiño

Jajaja,vale susiño jaja e qe decir de freire sempre pinchando ai,jajaja sodes uns craks,noraboa por ese domingo qe envidia sana,un abrazo

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *